Jak pracować terapeutycznie w czasach radykalnie obniżonej odporności psychicznej?

SZKOLENIE STACJONARNE W WARSZAWIE

Coraz częściej słyszymy w gabinecie pytania, które nie są prowokacją ani buntem – lecz autentycznym lękiem wobec dorosłości:

Czy naprawdę trzeba chodzić do pracy? W żadnej nie czuję się dobrze.
Dlaczego trzeba wkładać tyle wysiłku, żeby coś osiągnąć?
Czemu muszę zadzwonić? Nie mogę napisać maila?

To tylko przykłady. „Boję się dorosłego życia” można powiedzieć na wiele sposobów.

Lawinowo rośnie liczba pacjentów w wieku 20–35 lat, którzy cierpią z powodu zaburzeń lękowych, obniżonego nastroju oraz trudności adaptacyjnych w sytuacjach, które dotąd uznawaliśmy za normatywne i rozwojowo oczekiwane: podjęcie pracy, utrzymanie zatrudnienia, samodzielność finansowa, budowanie relacji, konfrontacja z konfliktem, planowanie długofalowe.

Rozumiemy kontekst kulturowy. Wiemy, jak zmiany wychowawcze, transformacje społeczne, dynamiczny rozwój technologii, komunikacja zapośredniczona ekranem i doświadczenie pandemii wpłynęły na kształtowanie się rezyliencji.

Jednak z perspektywy praktyka kluczowe pytanie brzmi: jak dziś skutecznie pracować terapeutycznie?

Wielu z nas doświadcza napięcia pomiędzy empatycznym uznaniem cierpienia a koniecznością konfrontowania pacjenta z realnością wysiłku
i odpowiedzialności. Sama walidacja nie buduje odporności psychicznej. Jednocześnie każda próba mobilizowania do działania może być
odbierana jako brak zrozumienia, presja lub „opresyjność”.

W tle pracuje także przekaz kulturowy i narracje z mediów społecznościowych, które redefiniują wysiłek jako przemoc systemową, a zachęcanie
do podejmowania wyzwań jako próbę podporządkowania.

Jak w tych warunkach:

• nie wejść w rolę nadopiekuńczego Pomagającego?
• nie stać się surowym moralizatorem?
• utrzymać przymierze terapeutyczne, a jednocześnie realnie wzmacniać sprawczość i wymagać?
• nie czynić “nieradzenia sobie” nową normą?
• dbać, by terapia nie była sposobem na unikanie dorosłości?

To szkolenie jest zaproszeniem do wspólnego namysłu nad współczesnym modelem pracy z pacjentami o obniżonej odporności
psychicznej— w sposób oparty na badaniach, osadzony w realiach społecznych i możliwy do zastosowania w gabinecie.

Plan szkolenia

Kontekst tworzy rzeczywistość
Jak zmienili się Pacjenci i jakie konsekwencje ma to dla procesu terapeutycznego?

Zadania rozwojowe wczesnej i średniej dorosłości okiem praktyka
Co dziś jest normą, a co realnym deficytem kompetencyjnym?

Odporność psychiczna w świetle badań naukowych
Czym jest, co ją buduje, a co osłabia?

Między wycofaniem a złością
Typowe błędne koła Pacjentów z obniżoną odpornością psychiczną.

Reparenting w nowych realiach kulturowych
Jak wspierać bez wzmacniania bezradności?

Relacja terapeutyczna jako pole doświadczeniowe kompetencji
Gabinet jako przestrzeń trenowania dorosłości.

Analiza przypadków klinicznych
Praca na realnym materiale z gabinetów uczestników.

Szkolenie będzie użyteczne dla psychoterapeutów, psychologów, pedagogów pracujących z ludźmi w okresie wczesnej i średniej
dorosłości oraz ich rodzinami. Dobrze odnajdą się na nim także osoby, które takie obszary pracy planują- od razu praca będzie
ufundowana na dobrym rozumieniu i odpowiednich standardach.

Szkolenie kończy się certyfikatem uczestnictwa.

Kiedy: 21 czerwca 2026 (niedziela)
            godzina 10:00-16:00

Gdzie: szkolenie odbędzie się w gościnnych progach Ośrodka Psychoterapii i Wsparcia dla Rodzin „Plaster Miodu”
Warszawa, Plac Konstytucji 6 (kwadrans pieszo z Dworca Centralnego)

Photo by Verne Ho on Unsplash